Przesuń. Odbij. Rozciągnij.
Obserwuj, jak zmiana wzoru wpływa na wykres. Turkusowy wykres pokazuje wynik Twoich ustawień.
f(x) — początkowag(x) — przekształcona
Osie mają jednakową jednostkę. Dla sinusa argument podajemy w radianach. Kliknij wykres, aby wybrać argument t funkcji początkowej i zobaczyć, gdzie trafia odpowiadający mu punkt.
Co oznaczają suwaki?
k rozciąga wykres pionowo (k > 1) lub ściska go (0 < k < 1). Odbicie względem OX zmienia znak wartości funkcji.
Kolejność ma znaczenie
Najpierw odbijamy wykres początkowy względem OY, następnie skalujemy pionowo i ewentualnie odbijamy względem OX. Na końcu przesuwamy o p w poziomie i q w pionie.
g(x) = a · f(b(x − p)) + q
a = ±k, b = 1 lub −1. Punkt (t, f(t)) przechodzi w (p + bt, q + af(t)).
Sprawdź na przykładzie
Przy funkcjach parzystych, np. x² i |x|, odbicie względem OY nie zmienia kształtu wykresu. Wypróbuj √x albo x³, aby zobaczyć różnicę.